Nap(py) time / Luiertijd

Even before our son was born, my hubby and I had already decided we'd use reusable nappies. To work on our environmental footprint. And I must say, it's going pretty well.

Nog voor ons zoontje geboren werd hadden manlief en ik al beslist om voor herbruikbare luiers te gaan. Die ecologische voetafdruk, weet je wel. En ik moet zeggen, het lukt echt wonderwel. Zo veel minder afval!

People often ask me about the amount of work that comes with it. To be honest, it's not that much extra work. I have more laundry to get through, that's true. But all in all, that's just pushing Start, isn't it? It does require some organising. I do have to keep an eye on how many nappies I have left. But isn't that just the same for disposable nappies? You have to make sure to buy new ones in time, right?

Of dat dan niet veel meer werk is, krijg ik vaak te horen. Bwa neen. Ik moet mijn wasmachine wat vaker laden, da's waar. Maar al bij al is dat ook maar de boel erin gooien en op start drukken hé. 't Vergt wel wat organisatie, da's ook waar. Ik moet altijd een oog op de resterende stapel houden en op tijd wassen. Maar is dat ook niet een beetje zo bij wegwerpluiers? Die moet je toch ook op tijd inslaan, niet? Om over al die vuilniszakken nog maar te zwijgen.

Our day care was willing to use our nappies as well. So every morning when I drop off my son, I drop off a bag of nappies as well. And I pick both of them - slightly dirtier - up again in the evening.

Ons crèche, die zag het zitten om met ons mee te doen. Dus elke ochtend lever ik daar samen met mijn zoontje een pakje luiers af. En 's avonds krijg ik die allebei in een iets vuilere staat weer mee naar huis.

A bag of nappies could be stylish as well, I thought to myself. I got (p)inspired by Hilde's duffel bag and used saltwater-kids' tutorial to make one myself. Easy peasy.

Zo'n pakketje luiers, dat mag eigenlijk ook wel in stijl afgeleverd worden, dacht ik zo bij mezelf. Ge(p)inspireerd door Hildes sportieve worst ging ik aan de slag met saltwater-kids' tutorial. En dat ging eigenlijk echt wel vlot.

My first idea was to keep it retro and make a duffel bag in classic royal blue. But in my fabric stash I found an old curtain I got from an aunt, and it had these cute drawings.

Mijn oorspronkelijk idee was om het retro-idee aan te houden en voor het klassieke koningsblauw te gaan. Maar tussen mijn stofjes vond ik een oud gordijn van een tante, met daarin deze toffe tekeningen.

Father and son, out and about together.

Vader en zoon die samen op stap zijn.

And father and son saying goodbye to each other.

En vader en zoon die afscheid nemen van elkaar.

Cute, isn't it?

Schoon toch.

And then - way too late, since I had nearly finished this bag - I decided I really wanted to add a lining. Not because the bag needed it. But because I wanted to add a pocket with a zipper.

En toen bedacht ik - veel te laat, want de zak was zo goed als af, vandaar de handgenaaide steekjes - dat ik er eigenlijk nog een voering in wou. Niet omdat die nodig was. Maar omdat ik er per se nog zo'n ritszakje in wou verwerken.

I mean, my little guy needs a place to put his keys, doesn't he?

Waar moet dat ventje anders zijn sleutels steken?

How about you? Do you have any experience with reusable nappies?

Hoe zit dat bij jullie? Nog mensen die ervaring hebben met herbruikbare luiers?

Materials used:

• Blue canvas: De stoffenkamer
• Webbing: De stoffenkamer
• Father-and-son fabric: curtain, Heytens (but got it from my aunt)
• Zippers: Veritas

Materialen:

• Blauwe canvas: De stoffenkamer
• Tassenband: De stoffenkamer
• Vader-en-zoonstof: gordijn, oorspronkelijk van bij Heytens
• Ritsen: Veritas