Renovations / Verbouwingen

We are renovating. You may have read that here (in between the lines or not) before. And we're going to be renovating for a while longer. But I may have mentioned that before as well. Lenin's 5-year plans, I get that.

Wij zijn aan 't verbouwen. Dat heb je hier (al dan niet tussen de regels) wel al 's gelezen. En we gaan dat ook nog een tijdje doen. Maar dat heb ik misschien ook al gezegd. Die vijfjarenplannen van Lenin, ik zie daar wel potentieel in.

Short story: we bought this house in 2010. And we were going to do it up. Just a little. Renew the electricity. And move the bathroom - which was part of the kitchen and blocked the view of our garden - upstairs. We were going to do that quickly. It would all be finished in 3 months time. And although everyone told us renovating takes a lot more time, we sniggered behind their backs. Maybe in their case, but surely not in our case? Oh boy, we were so naive...

Even in 't kort: we kochten dit huis in 2010. En we gingen er een beetje in werken. Niet veel hoor. De elektriciteit vernieuwen. En de badkamer - die in de keuken zat en eigenlijk het volledige zicht naar ons tuintje afnam - naar boven trekken. En we gingen dat allemaal heel snel doen. 0p een maand of 3 ging dat hele huis hier af zijn. En ook al vertelde iedereen ons dat er in verbouwen meestal wel wat meer tijd kruipt, wij lachten in ons vuistje. Bij hen misschien, maar toch niet bij ons? Man, wat waren wij naïef.

Our plans changed. I mean, we were going to move the bathroom up, so we'd be left with a big hole in the kitchen. Wouldn't it be better to tear that part down and build a new one? So we hired an architect. And she had the best idea ever. If we were going to strip the whole house anyway, couldn't we lower its floors? That would be very interesting from an ecological point of view. Less heating, so less resources used. And we would gain one extra floor. More space! Totally our cup of tea. And of course we would do everything ourselves. We were tough enough.

Het bleef al niet bij het oorspronkelijke plan. Want de badkamer ging naar boven verhuizen, en dan zat je daar met een gat in de keuken. Dan konden we toch wel beter heel die aanbouw afbreken en een nieuwe zetten, nee? Dus we schakelden een architect in. En die kwam met een lumineus idee aanzetten. Want we gingen toch 't hele huis strippen, en als 't dan toch in z'n nakie stond, zouden we dan onze verdiepingen niet verlagen? Ecologisch interessant, want je gaat minder verbruiken. En je wint een extra verdieping, dus meer ruimte. Ja, dat zagen wij wel zitten. En natuurlijk gingen we dat ook zelf doen. We zijn toch geen watjes zeker?

And so it happened. All that was left from the original house were its facade, the roof and part of the side walls. We ate dust for breakfast, lunch and dinner. We got rid of dozens of tons of debris. I don't think I'll ever get not sick again whenever I smell freshly removed plaster.

En zo geschiedde. Van het oorspronkelijke gebouw hielden we eigenlijk alleen de voorgevel, een deel van de zijmuren en het dak over. Kilo's stof hebben we gevreten. Tientallen tonnen (als in de eenheden, niet de vaten) afval hebben we afgevoerd. Ik denk niet dat ik ooit nog niet misselijk word bij de geur van afgekapt plaaster.

Meanwhile, the house's main construction is ok. All floors are where they are supposed to be. We moved the bathroom up a long time ago (but it's not quite finished yet). About half of the electricity is where it's supposed to be. The new back part of the house has been rebuilt (by our contractor, there are limits to our craziness). All windows have been replaced. From the outside, our house even looks finished.

Ondertussen is de basisconstructie al in orde. De verdiepingen zitten waar we ze wilden hebben. De badkamer zit al lang boven (maar ze is nog lang niet af). Ongeveer de helft van de elektriciteitskabels is ook al getrokken. De nieuwe aanbouw staat er (gezet door onze aannemer, er zijn toch nog grenzen aan onze zotheid). Alle ramen zijn vervangen. Aan de buitenkant ziet ons huis er zelfs al af uit.

And on the inside? Well, we're still camping in our own home. But we've gotten used to it. I don't even notice it any more that we do not have a single light switch in the house. And maybe I can't switch the light at the end of the tunnel on or off, it sure is on, and I can see it ever so slightly. Soon we'll be moving all our stuff to our ground floor, since it's starting to look pretty neat. A bit more plastering, maybe put some primer on already, get the sockets (and the switches!) in. And by then, it'll be finished for us. Painting, that's for the next five-year plan.

En aan de binnenkant? Wel, daar is het nog altijd een beetje kamperen. Maar een mens raakt dat snel gewoon hoor. Ik merk dat zelfs niet eens meer, dat we bijvoorbeeld (nog) nergens een schakelaar kunnen gebruiken om het licht aan te doen. We kunnen het misschien niet met een simpele knip aan- of uitschakelen, maar er is toch licht aan 't einde van de tunnel. Binnenkort verhuizen we zelfs onze hele inboedel naar de benedenverdieping, want die begint ergens op te lijken. Nog een beetje plakwerk, er al een primerke opzetten en de stopcontacten (en schakelaars!) er tegen zetten. En voor ons is 't dan af. Schilderen, da's voor een volgend vijfjarenplan.

We'll get there. In due time. By the way, the first five-year plan will only finish by 2015.

We komen er wel. Met tijd en boterhammen. Of zoals mijn schoonmoeder altijd zegt "Ebeetjemènekeer". En we hebben nog tot 2015 voor dat eerste vijfjarenplan afloopt.

How about you? Does it sound familiar? Are you just as crazy? Or would you just never embark upon such an adventure?

Hoe zit dat bij jullie? Herkenbaar? Even zot? Of zouden jullie er nooit aan beginnen?